ଓଡ଼ିଆ ଏକାଙ୍କିକା- କାନ୍ଦେ ସମୟ ଗୁମୁରି ଗୁମୁରି © ପ୍ରକାଶ ରଂଜନ ପରିଡ଼ା | Odia Drama 'KANDE SAMAY GUMURI GUMURI' By Prakash Ranjan Parida
ଆଦ୍ୟଭାଷ- ( ଯୁଗର ଧର୍ମ ‘ପରିବର୍ତ୍ତନ’ । ପୁରାତନ ଛାତି ଉପରେ ନୂତନର ଧୁର୍ମୂଷ ପ୍ରହାର, ପରିବର୍ତ୍ତନ ନାଁରେ ନୂତନର ଆଁ ଭିତରେ ଲୁପ୍ତ ମଣିଷପଣ, ଆବେଗ, ଆଦର୍ଶ, ମାନବିକତା ପୁଣି ଏ ନବ ଯୁଗରେ ଅର୍ଥଠୁ ବି ଅର୍ଥହୀନ ଜହ୍ନଁରାତିର ଶୀତଳ ଜ୍ୟୋସ୍ନା, ବନର ମର୍ମର, ଝରଣାର କୁଳୁକୁଳୁ ନାଦ । ପ୍ରକୃତି ଆଖିର ଲୁହ ପିଇ ପିଇ ନବ ଯୁଗ ମଣିଷ ମାତାଲ …
ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ- ଅନ୍ତିମ ଉପହାର © ପ୍ରକାଶ ରଂଜନ ପରିଡ଼ା | Odia Story 'ANTIMA UPAHAR' By Prakash Ranjan Parida
ଚୁ ପ୍ ଚୁପ୍ ସେ ଆସି ଠିଆ ହେଲା ମୋ ପଛରେ । କ’ଣ କେଜାଣି ଗୋଟେ ଧରିଥିଲା ହାତରେ । ନିଃଶବ୍ଦରେ ଠିଆହେଲା ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ମିନିଟ । ତା ପରେ…. ସମୟ ସକାଳ ସାତଟା । ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମୁହଁ କରି ବସିଥିଲି ମୁଁ । ପବନର ଗତିଥିଲା ବେଶ୍ ଧିମା । ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ନଡ଼ିଆ ଗଛର ଛାଇ ପଡୁଥିଲା ମୋ ମୁହଁରେ । ଅଧା ଛାଇ ଅଧା ଆଲୁଅରେ ଚୌକିରେ ବସି ଶୀତ ସକା…
ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ- ସାନଦେଈ © ପ୍ରକାଶ ରଂଜନ ପରିଡ଼ା | Odia Story 'SANDEI' By Prakash Ranjan Parida
ସା ନ୍ଦେଈ ମତେ ଏମିତି ଚାହିଁଲା, ଯେମିତି ଗୋଟେ ମସ୍ତବଡ଼ ଅପରାଧ କରି ପକାଇଛି; ମୋ ଭୁଲର କ୍ଷମା ନାହିଁ । ତ’ ମୁଁ ଆଉ ଘର ଭିତରକୁ ନଯାଇ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବଂଶୀ ବଜାଇବା ମୁଦ୍ରାରେ କାନ୍ଥକୁ ଆଉଜି ଠିଆ ହେଲି । ମୋ ଡାହାଣ ପାଦ ବୁଢ଼ା ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ମାଟିରେ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିଲି । – ସେଠି କ’ଣ ଗୋଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଠିଆ ହେଲୁ ? ଆ ଭିତରକୁ, ତୋ ରଂଗ ଛଡ଼ଉଛି …
ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ- ମନ୍ତ୍ର © ପ୍ରକାଶ ରଂଜନ ପରିଡ଼ା | Odia Story 'MANTRA' By Prakash Ranjan Parida
ମା' ଆସିବେ । ପାଞ୍ଚ କୋଶ ଦୂରକୁ ଶୁଭୁଛି କାହାଳୀ । ମା' କୁସୁମେଇ ପୀଠ ଉଠୁଛି ପଡୁଛି । ପୂରା କଣ୍ଟାବଣିଆ ଗାଁ’ରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଛନ୍ତି କୁଣିଆମୈତ୍ର । ଗୋବରରେ ଗଂଗାପାଣି ମିଶେଇ ମା'ଙ୍କ ଶାଳ ଚାରିପାଖ ଲିପାପୋଚ୍ଛା ହୋଇଛି । ଦୂରଦୂରାନ୍ତରୁ ଆସିଥିବା ହଜାରେ ସରିକି ଭକ୍ତଙ୍କ କୋଳାହଳରେ କମ୍ପୁଛି ଗାଁ । ଭକ୍ତ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ…
ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ- ସୁଧାର © ପ୍ରକାଶ ରଂଜନ ପରିଡ଼ା | Odia Story 'SUDHARA' By Prakash Ranjan Parida
ରା ସ୍ତା ମଝିରେ ପାଣି ଧାରଟିଏ ଲମ୍ବିଥିଲା ଆଗକୁ । ଗାଁ ମଣ୍ଡପ ଯାଏ । ପାଣିଧାରକୁ ଆଡ଼େଇ ଦୁଇ ପଟେ ଯାଉଥିଲେ ପଦଯାତ୍ରୀ, ସାଇକଲ, ମଟର ସାଇକଲ ଆରୋହୀ । ଅନ୍ୟମନସ୍କ ସାଇକଲ ଆରୋହୀଙ୍କ ସାଇକଲ ଚକ ବେଳେବେଳେ ପଶିଯାଉଥିଲା କାଦୁଅ ଭିତରକୁ । ଲଟ୍ପଟ୍ ହୋଇଯାଉଥିଲା ଚକ ଆଉ ପାଦ । ଅପରିଚିତ ଲୋକଙ୍କ ଅବିରାମ ଗତିକୁ ମଣ୍ଡପରେ ବସି ଦେଖୁଥିଲେ ଅବସ…
ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ- ତଥାସ୍ତୁ © ପ୍ରକାଶ ରଂଜନ ପରିଡ଼ା | Odia Story 'TATHASTU' By Prakash Ranjan Parida
ରା ତି ପାହିବ ପାହିବ ହୋଇ ପାହିନଥିଲା । ଆକାଶର ଅଗଣାରେ ଏବେ ବି ଦିଶୁଥିଲା କାଣିଚାଏ ପାଣ୍ଡୁର ଜହ୍ନଁର ମୁହଁ । ଛାଁ’କୁ ଛାଁ ଭାଙ୍ଗୁଥିଲା ନିଦ । ଗୋଟେ ଇପ୍ସିତ, ପରିଚିତ କଣ୍ଠସ୍ବର ମୋ ଛାତିତଳେ ତୋଳୁଥିଲା ତରଙ୍ଗ । ରୋଷେଇ ଘରର ପ୍ରତିଟି ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମୋ କାନ ଥିଲା ଉଦ୍ଗ୍ରୀବ । ସୁନୀତାର ପିଠା ତିଆରି ସରୁନଥିଲା କି ମଝିରେ ମଝିରେ ଖ…
Colors of Life | An open Heart's Story Hub
